صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ، خود متعه را حرام فرمود ، بعد از آنكه تا سه روز رخصت داده بود ، وآن تحريم را مؤبّد ساخت إلى يوم القيامة ، در جنگ أوطاس . وبه روايت حضرت مرتضى على ( عليه السلام ) تحريم متعه از آن جناب آنقدر به شهرت وتواتر رسيده كه تمام أولاد حضرت امام حسن [ ( عليه السلام ) ] ومحمد بن الحنفية آن را روايت كرده‌اند ، ودر “ موطّأ “ و “ بخارى “ و “ مسلم “ وديگر كتب متداوله به طرق متعددة آن روايات ثابت اند . وشُبهه كه در اين روايات بعضي از شيعيان پيدا كرده‌اند كه اين تحريم در غزوه خيبر واقع شده بود ، در جنگ أوطاس باز حلال شد . پس جوابش آن است كه اين [ همه ] ( 1 ) غلط فهمي خود است ، والاّ در روايت حضرت على [ ( عليه السلام ) ] در أصل ، غزوه خيبر را تاريخ تحريم لحوم حُمر انسيه ( 2 ) فرموده‌اند ، نه تاريخ تحريم متعه ، ليكن عبارت موهم آن است كه تاريخ هر دو باشد ، اين وهم را بعضي محقّق كرده ، نقل كرده‌اند كه : ( نهى عن متعة النساء يوم خيبر ) . واگر حضرت مرتضى [ ( عليه السلام ) ] در اين روايت تحريم متعه را به تاريخ خيبر مؤرخ كرده ، روايت مىفرمود ، ردّ بر ابن عباس والزام أو چه قسم صورت مىبست ؟ ! حال آنكه در وقت همين ردّ والزام اين روايت [ را ] فرموده ،

--> 1 . زيادة از مصدر . 2 . در مصدر ( اهليه ) .